Hoe gaat het? (na stoppen medicatie i.v.m. zwangerschap)

In dit forum kan worden gepraat over reuma hebben en zwanger willen worden of zijn.

Moderator: Martijn

Hoe gaat het? (na stoppen medicatie i.v.m. zwangerschap)

Berichtdoor Frieda » wo jun 27, 2007 8:25 pm

Hallo Allemaal, :roll:

Zoals beloofd, in een ander topic onder zwangerschap en reuma, open ik hierbij een topic, waarin we kunnen vertellen, hoe het nu met ons gaat na het stoppen van de MTX (of een ander medicijn) omdat we graag zwanger willen worden. In de meeste gevallen zal het, denk ik, niet zo super gaan zonder of met weinig medicatie, dus dan kunnen we hier even ons verhaal kwijt en even lekker 'zeuren' en 'klagen'.

Dus als je in het zelfde schuitje zit als ik en onlangs bent gestopt met je medicatie met het oog op een zwangerschap, dan roep ik je op, om hier te vertellen hoe het nu met je gaat. Ook verhalen van mensen, die inmiddels al zwanger zijn, zijn natuurlijk welkom. Al met al kunnen we misschien proberen om elkaar een beetje te steunen in deze 'zware' periode, want in je omgeving kom je maarzo niet iemand tegen, die in hetzelfde parket zit.

Ik zal zelf dus maar beginnen met vertellen hoe het nu met mij gaat. Voor degenen, die mijn andere berichtjes hebben gevolgd, is waarschijnlijk al wel bekend, dat ik begin mei ben gestopt met Methotrexaat en ben overgestapt op Salazopyrine. Ik wilde het liefst helemaal medicijnvrij de zwangerschap in, maar omdat de reuma afgelopen winter toch al wat onrustig was, durfde ik dat toch niet aan.

Ik ben nu dus ruim anderhalve maand van de MTX af en langzamerhand wordt de reuma steeds onrustiger. Mijn bezinking is aan het stijgen dus dat geeft ook wel aan, dat het actiever aan het worden is. De klachten die ik heb, vallen voor mij echter nog steeds onder de categorie "behoorlijk ongemakkelijk" in plaats van de categorie "echt pijnlijk" om het maar zo te zeggen. Momenteel heb ik behoorlijk opgezwollen vingers/handen en voeten, die vooral pijnlijk zijn als ik me stoot ofzo. En verder zeurt het afwisselend in meerdere gewrichten. Ik heb echter nog geen last van ochtendstijfheid en lig over het algemeen ook nog niet wakker van nachtelijk pijnen. Wel ben ik voortdurend heel erg moe, hetgeen ik wel heel lastig vind, omdat je daar ook niet echt gezelliger door word.

Doordat je langzamerhand wat achteruit gaat, pas je je ook steeds weer iets aan, denk ik en daardoor wen je ook weer aan de pijn en het ongemak. Je verlegt steeds weer je grenzen, volgens mij. Als ik de verhalen van anderen hier en daar lees, dan valt mijn situatie van dit moment geloof ik ook nog wel mee. Wel vind ik het emotioneel best zwaar, omdat de angst voor verdere teruggang dan steeds om de hoek komt kijken. Je leeft steeds een beetje tussen hoop en vrees en dan slaat bij mij de twijfel over het feit, waar ik nu toch mee bezig ben, ook steeds toe. Ook omdat Dirk het eigenlijk niet zo nodig vindt om nog een kindje te krijgen, voelde ik me soms best wel schuldig over het feit dat het dan nu ook weer slechter met me gaat. Het is niet zo, dat hij helemaal geen kind meer wil, maar hij vindt 1 kind ook prima en ziet liever, dat het goed met me gaat.

We hebben echter nog eens goed gepraat over mijn gevoelens hierover en hij vindt nu ook dat we er voor moeten gaan nu ik al zover ben gekomen, want anders is het ook allemaal voor niets geweest. Het gaat nog steeds niet superslecht met me en hij vindt, dat ik het gewoon per dag moet bekijken en niet teveel vooruit moet kijken. Gelukkig weet ik nu echt zeker, dat hij wel achter me staat en me, waar nodig, zal steunen. De komende periode moet ik gewoon goed naar mijn lichaam luisteren en precies doen wat daarvoor goed voelt, zegt hij. Maar goed, ik ben nu al op de helft van de wachttijd, dus het is te overzien. In augustus staat het licht op groen en kunnen we ervoor gaan. Voorlopig is dat een beetje het vooruitzicht waar ik me aan vast houd en als ik aan het geluk, van het krijgen van onze Anouk denk, dan weet ik weer waar ik het voor doe.

Ik probeer dus maar vooral positief te blijven, maar dat lukt echt niet iedere dag. Af en toe wat klagen en zeuren (en soms flink janken) helpt echter wel om het weer wat positiever te kunnen zien, dus wie er behoefte aan heeft, kan hieronder zijn ei kwijt. Ik hoop dus iets van jullie te horen.

Liefs Frieda :wink:
Avatar gebruiker
Frieda
Lid
 
Berichten: 326
Woonplaats: Buinen (Dr)
Reumavorm: RA

Berichtdoor Lenneke » wo jun 27, 2007 8:41 pm

Hoi Frieda en anderen,

Ja als ik je verhaal lees, dan is het heel herkenbaar. Fijn dat je man nu ook echt helemaal 100% erachter staat. Het is volgens mij ook moeilijk voor hem om te zien dat je je zo rot voelt en dat je een slechte tijd tegemoet gaat. Maar samen gaan voor zoiets moois, ja dat is toch waar het om gaat he? ( tenminste ik hoop dat het mooi is en leuk zo'n kind want ik heb nog geen kindjes)

Ik was van plan omdat je schreef dat je een nieuw topic ging openen ook een lang verhaal te schrijven om eens flink van me af te schrijven, maar het typen gaat me niet zo makkelijk af vandaag en ik heb het zoooo koud. Hebben jullie dat ook zo vaak? Ik kan helaas niet in bad, ( kom er niet meer uit in mijn eentje) maar ik ga denk ik even een uurtje ofzo onder de douche staan. Niks energie besparen!

Heel fijn zo'n klaagbankje! Ik denk dat ik hier de komende tijd nog vaak ga komen.

Heel veel succes Frieda.

Lenneke
Lenneke
Lid
 
Berichten: 25

Berichtdoor Frieda » wo jun 27, 2007 10:07 pm

Hoi Lenneke, :roll:

Leuk, dat je al even hebt gereageerd. Misschien lukt het morgen beter om nog even wat te typen. Ik merk het inderdaad ook wel hoor, als ik lange tijd zit te typen. Je vingers worden dan steeds stijver.

Om op je vraag over het koud hebben in te gaan:
Ik heb het inderdaad ook vaak koud, ik ben een echte koukleum. Sinds gisteren is de temperatuur buiten echt gedaald van rond de 20 naar rond de 13 graden en nu ik al zulke dikke vingers heb, worden ze met die temperatuur zelfs al koud en blauw als een tijdje buiten ben. Vanaf gisteren heb ik het in huis ook al weer koud en ik heb gisteren zelfs de verwarming al even een graadje hoger gezet, zodat hij even aansloeg. Daar werd het tenminste even weer wat aangenamer van en 's avonds heb ik lekker een wat warmere trui aan gedaan. Wat het bad betreft heb ik momenteel hetzelfde probleem, ik kan er niet in gaan zitten en er al helemaal niet weer uitkomen. Dus bij mij blijft het de laatste tijd bij douchen. Ik heb echter ook een infra-rood sauna dus als ik het echt heel koud heb, dan kan ik daar nog in gaan.

En als je het moeilijk hebt Lenneke, houd inderdaad in gedachten waar je het voor doet, want het is het zeker waard. Je krijgt voor alle ellende zoiets moois terug. Vantevoren kun je je niet voorstellen, dat je zoveel van een kind kunt houden, dat is niet te beschrijven. Natuurlijk heeft het opvoeden van een kind ook wel zijn moeilijke kanten en wil je je kind ook wel eens achter het behang plakken, maar de mooie momenten overheersen en maken ook alles weer goed.

Met Anouk heb ik het wat dat betreft ook heel erg getroffen, want ze heeft zich altijd heel goed zelf kunnen vermaken en speelt soms heerlijk in haar eentje en laat mij dan vrij goed met rust. Zo kan ik ook geregeld even op de bank rusten, terwijl zij zit te spelen. Ze weet natuurlijk ook niet anders, dan dat ze een moeder heeft, die niet altijd alles kan en is wat dat betreft soms ook heel zorgzaam en lief. Ze ziet het ook precies als iets mij niet lukt en helpt me dan. 'Zal ik het even doen Mamma', zegt ze dan.

Kun jij er trouwens goed over praten met je man/vriend? Vindt hij het ook moeilijk, dat het nu zo slecht met je gaat? Het scheelt toch een hoop hoor, als je partner wel volledig achter je staat en je steunt. Je moet er inderdaad samen voor gaan anders trek je dit allemaal niet. Wanneer kunnen jullie beginnen met 'klussen' trouwens? :lol: Zit je wachttijd er nu wel ongeveer op? Ik moet zeggen, dat ik de laatste tijd zo moe ben, dat er niet eens vaak geoefend wordt. :oops: Meestal slaap ik al als Dirk naar bed gaat.

Ik wens jou ook veel succes en bij behoefte aan zeuren en klagen kun je hier altijd op het klaagbankje terecht.

:wink: Frieda
Avatar gebruiker
Frieda
Lid
 
Berichten: 326
Woonplaats: Buinen (Dr)
Reumavorm: RA

Heej

Berichtdoor maris » vr jun 29, 2007 1:04 pm

Heej allemaal!!

Veel herkenning met wat ik lees uit jullie verhalen. Maar ook een "ik mag niet klagen". Het gaat zoals het gaat. soms beter soms niet.

Ben zelf dit moment nog druk bezig met het "werk". En de beslommeringen rond mijn AP schuiven daar soms erg bij in. (Is ook niet verkeerd soms...)
Ben sinds deze week 2 dagen in de week als orientatie/herplaatsingsplek als kantoormiep. Ik ondersteun P&O. Tot nu toe vooral sollicitatiebrieven afwijzen enzo...
Moet morgen weer een avonddienst draai, op een woongroep van 1 (dus die zit er niet voor zijn zweetvoeten) en daar zie ik toch wel tegen op. Er zitten een soort "niet-verplichte maar je komt er niet onderuit wandelingen in". Niet dat je de 4daagse hoeft te wandelen, maar wandelen/lopen is nu gewoon niet fijn met ontstekingen aan mijn beide voeten. (vooral die van mijn voorvoet is lastig) We zien wel, ben blij dat ik in ieder geval voor komend periode 16 uur minder hoef te werken daar. blijft er nog maar 1 slaapdienst per week ofzo over! :-D Is goed te doen dacht ik zo.

Moe zijn...ja! Vandaag maar weer eens heerlijk uitgeslapen, nadat de wekker ging om 5:45 voor manlief...
Koud: ZEER. Heb laatst de kachel weer voluit gedraaid hoor! sAvonds trui erbij aan, dikke wollen sokken aan en mijn nieuwe echt schapenwollensloffen (mega lekker warm) aan en nog dacht ik er over om een deken erbij te pakken....
Lijkt me trouwens zalig om geen ochtendstijfheid te hebben. Had ik ook last van toen ik MTX nog slikt...dus is er nog steeds.
En moest wel lachen om je klussen Frieda. Bij ons is het eigenlijk nog meer zo dat mijn man in dromenland ligt, dat het oefenen al minder vaak voorkomt! ;-) Maar ja, we willen graag de aanbouw af hebben...en daar komen 2 kamers in...anders zit ik in een huis met maar 1 slaapkamer boven aan een vaste-vlizotrap...niet echt geschikt dus voor een kleine met een mama die niet zo soepel is! ;-)
Nog een 2 weken en dan hoop ik groen licht te krijgen van de reumatoloog...!
Tot horens!
Avatar gebruiker
maris
Lid
 
Berichten: 131
Woonplaats: Stadskanaal
Reumavorm: AP

Leuk dat je meedoet!

Berichtdoor Frieda » vr jun 29, 2007 8:09 pm

Hoi Mariska, :wink:

Leuk dat je ook je weg naar het klaagbankje hebt gevonden, maar je moet wel een beetje meer zeuren en klagen hoor :lol: anders werkt het niet. Dat is trouwens wel echt een eigenschap van reumapatienten nietwaar? We denken altijd dat we er minder slecht aan toe zijn dan een ander. In vergelijking met de klachten van een ander, valt het bij jezelf wel weer mee. Maar goed, zo kun je de boel ook weer een beetje relativeren en trek je jezelf weer een beetje omhoog.

Ik begrijp dat je werk je momenteel best zwaar valt, maar het geeft dus ook wel weer afleiding. Zo verdwijnt de pijn en het ongemak natuurlijk ook wel weer wat naar de achtergrond, daar kan ik me wel wat bij voorstellen inderdaad. Doordat ik toch wel veel thuis zit, heb ik af en toe wel van die dagen, dat ik behoorlijk depri kan worden. De huishouding, wat altijd maar weer op dezelfde dingen doen neerkomt, is wat dat betreft niet bepaald een uitdaging en terwijl ik dan in m'n eentje bezig ben, kan ik er af en toe behoorlijk op los piekeren.

Maar goed, over 2 weken gaan we op vakantie naar Oostenrijk, dus daarvoor moeten nog wat voorbereidingen getroffen worden, waardoor ik weer een beetje een doel heb. Ik hoop echter wel, dat ik dan redelijk wat energie heb, zodat ik er ook een beetje van kan genieten. Maar alleen al de verandering van omgeving en de berglucht zal me waarschijnlijk wel goed doen. Dus er is wel iets waar ik naar uit kan kijken en mijn zinnen weer een beetje mee kan verzetten.

Na die vakantie zit de wachttijd er dan ook op en daar houd ik me dan ook maar een beetje aan vast. Uiteindelijk gaan die 3 maanden toch nog wel sneller om, dan je vantevoren denkt. Dus over 2 weken zit jouw wachttijd erop Mariska? Je zegt, dat je dan hoopt groen licht van de reumatoloog te krijgen, maar uiteindelijk beslis je dat natuurlijk zelf. Als jij het aankunt, zoals het nu met je gaat, dan heeft de reumatoloog er natuurlijk niets over te zeggen als jij ervoor wilt gaan. Het groene licht krijg je natuurlijk al gewoon, doordat je lang genoeg met de MTX bent gestopt en als jij het dan wel ziet zitten, kun je gewoon met 'klussen' beginnen.

Dat 'klussen' heb ik trouwens niet zelf bedacht hoor, ik kwam het tegen op een zwangerschapsforum en het is wel een nette omschrijving, vindt je niet? Dus die houden we er maar in, dacht ik. Maar jouw man is dus op een andere manier aan het klussen, begrijp ik? En die ligt dus 's avonds al zo op apegapen, dat er bij jullie om die reden niets van oefenen komt? Tja, het is wat al die voorbereidingen voor zo'n hummeltje. Maar het lijkt me in jullie geval zeer verstandig om wat extra kamers te creeren, dan heb je straks dus alles mooi beneden.

Maar hij moet met dat klussen wel opschieten dan, die man van jou, want de komende maand moet hij aan het 'bijklussen', als je begrijpt wat ik bedoel. Nou veel succes ermee en ik hoop nog weer van je te horen.

Liefs Frieda :roll:
Avatar gebruiker
Frieda
Lid
 
Berichten: 326
Woonplaats: Buinen (Dr)
Reumavorm: RA

Berichtdoor Lenneke » ma jul 02, 2007 12:13 pm

He hoi,

Ik heb vandaag veel last van mijn handen, dus ff een korte: Maris, inderdaad klaag van je af want dat doe je volgens mij ook niet. En juist hier is dat wel eens fijn om dat nou net lekker ongegeneerd te doen. we weten allemaal wel dat we doorzetters zijn, ik loop ook op mijn tandvlees en dan is het juist heerlijk om hier lekker te klagen! En je krijgt van ons geen chagarijnig gezicht! We zijn allemaal positivo's maar HET MOET ER WEL EEN KEER UIT! Haha.

Ik heb alleen nog ff een kleine tip, toen ik heel erg last had van mijn (voor) voeten met lopen ben ik naar een podoloog gegaan. Ik had al steunzolen, maar hij heeft ze gemaakt van extra zacht materiaal waardoor je wat meer op kussentjes loopt. Volgens mij kun je daar ook gewoon naartoe gaan voor reumavoeten en dan moet hij het ook maken voor je. Check ff je verzekering maar in de meeste gevallen wordt dit ook vergoed.

Volgende keer meer. mijn handen staan in brand.

Lennneke
Lenneke
Lid
 
Berichten: 25

Voel me niet happy!

Berichtdoor Frieda » ma jul 02, 2007 3:47 pm

Hai Meiden, :roll:

Oh Lenneke, wat rot van je handen. Tja, we weten allemaal hoe dat voelt en dat het typen dan niet lekker kan gaan. Echt jammer dat het daardoor niet lukt om wat meer van je te laten horen, want volgens mij ben jij ook wel een lekkere schrijfster.

Om het maar even bij klagen te houden; "Ik voel me vandaag ook bepaald niet happy of liever gezegd ronduit #*$%*# (als je begrijpt, wat ik bedoel)" Ik heb momenteel behoorlijk veel last van mijn nek, waardoor de spieren in dat gebied vast gaan zitten en daardoor krijg ik dan barstende hoofdpijn.

Ben vanmiddag ook lekker weer naar bed gegaan en de hoofdpijn is nu weer wat afgezakt. Anouk is nu na schooltijd bij een vriendinnetje gaan spelen, dus ik ga zo weer even lekker op de bank. Het is mij wel allemaal best vandaag, ik kan even niet al te veel doen.

Ik heb de laatste tijd sowieso wel weer veel hoofdpijn (ben altijd al wel een hoofdpijnklantje geweest) en ik weet soms ook niet goed of het nu vanuit mijn nek komt, doordat ik daar al pijn heb of dat het toch spanningen zijn. Onbewust blijf je toch ook bang, dat je steeds meer klachten krijgt, denk ik.

Ook kan het zijn, dat het misschien door de Salazopyrine komt, want Dirk wees mij er pas nog op, dat ik destijds toen ik dat medicijn slikte ook wel vaak hoofdpijn had en me zweverig voelde en dat heb ik nu dus bij periodes ook steeds weer. Tja, zeg het maar, waar het van komt. Het is in elk geval wel vervelend.

Vanaf 14 juli gaan we 2 weken op vakantie naar Oostenrijk en hoewel ik daar veel zin in heb, kan ik er door dit soort klachten en de slopende vermoeidheid ook wel tegenop zien. Al met al brengt dat volgens mij ook wel weer spanning met zich mee en daarmee is het vicieuse cirkeltje dan weer mooi rond.

Nou meiden, hier laat ik het maar even bij. Ik heb het zowaar een beetje kort gehouden, voor mijn doen. :lol: Hoewel????.........

Liefs Frieda
Avatar gebruiker
Frieda
Lid
 
Berichten: 326
Woonplaats: Buinen (Dr)
Reumavorm: RA

klagen...

Berichtdoor maris » ma jul 02, 2007 8:38 pm

Hadieho's

hoe is het met jullie? Met je handen Lenneke? en met je nek Frieda?

Zal meer klagen hoor, maar vind dat ik dat al zoveel doe..... Vooral thuis dan natuurlijk he! voor de rest van de omgeving: gaat best oke hoor! :-)
Ken hier ook nog niet veel mensen en om dan meteen al steen en been te klagen dat kan ik niet zo goed ben ik bang.
Maar ik weet dat het het klaagforumpje is, maar ben nu gewoon meer blij met mijn nieuwe-tijdelijke-orietentatie-baan..! Dat doet me gewoon echt goed merk ik al, krijg er meer energie van.
Maar heel herkenbaar Frieda dat huishouding gebeuren. Als ik vrij ben (met regelmaat want ik werk niet zoveel) dan kom ik er gewoon soms niet aan toe: moe, geen energie en hersenen die overuren werken....

Die steunzolen heb ik net weer nieuwe van. Zachter dan de vorige (dat waren van die leren harde krengen) en speciaal een extra zacht stukje voor mijn hielspoor waar ik last van had gekregen. Ze liepen ook goed...tot die ontsteking aan mijn voorvoet! Vanwege doorgezakte voor voeten zit er een verhoging onder de....voorvoet! Jullie raden het ws. al...die steunzool heb ik er meteen uit gegooid. Dat loopt voor geen ene meter. Het voelt al alsof ik op eieren loop en dan zit er nog een extra ei onder!!
Moet volgende week weer naar de arts toe, vraag ik er meteen weer naar. Want ik loop dus sowieso een stuk beroerder, en die hielspoor die net weer over was.....die lijkt weer leuk terug te komen...Hoe moet je dan je voet neerzetten vraag ik me dan af.

Ja Frieda de man is vooral aan het klussen klussen! Voor het goede doel: extra ruimte. Maar voor hier geld ook: de vakantie is in zicht. En ook al zou hij graag niet op vakantie gaan (dan kan je lekker opschieten met klussen) ik wil er tussenuit! Voor ons gaat gelden: Frankrijk we komen er aan....(bijna.....)

Maar goed....weer geen geklaag he?!?!? Zal toch eens beter mijn best gaan doen!
Tot laterzzz
Avatar gebruiker
maris
Lid
 
Berichten: 131
Woonplaats: Stadskanaal
Reumavorm: AP

Berichtdoor Frieda » ma jul 02, 2007 10:41 pm

Ha die Mariska en anderen,

Thanks for asking.......het gaat vanavond weer wat beter. Ik heb zonet even lekker lang en warm gedouchet en in de avonduren krijg ik vaak ineens weer wat meer energie. Soms sleep ik me de dag door en uiteindelijk kom ik 's avonds dan ineens op gang.

Nou Maris, je hebt toch nog redelijk over je voeten en steunzolen zitten klagen, dus het begint te komen. Lekker trouwens, dat je nieuwe weet-ik-veel-wat-baan, je zoveel afleiding geeft. Fijn dat het je zo goed doet en dat het je zelfs meer energie geeft. En dat je op vakantie wilt, kan ik me ook wel voorstellen. Ik heb soms ook mega-veel behoefte aan verandering van omgeving. Ik denk dat ik er ondanks alles ook best wel lekker van ga genieten.

Ondanks mijn nek-hoofdpijn heb ik het gevoel, dat het in zijn geheel wel wat beter met me gaat. Ik ga in elk geval niet verder achteruit. Misschien dat de Salazopyrine na 2 maanden gebruik toch wat gaat aanslaan of ik heb toch baat bij de natuurlijke middelen, die ik sinds 2 weken ben gaan gebruiken. Ik las hier op het forum in een 'voorstelbericht' van 'Maxim' over 3 middelen tegen ontstekingen, die hij ging gebruiken alvorens met reguliere middelen te beginnen. Aangezien ik naar wat alternatieven zocht voor dit moment, dacht ik; 'ik ga dat ook maar eens proberen'.

Ik gebruik nu dus deze 3 middelen, die verkrijgbaar zijn bij de betere drogist, in de vorm van druppels, van het merk 'Bloem natuurprodukten'. Je neemt ze in met een bodempje water en je moet de druppels even een tijdje in je mond houden, zodat het goed door het mondslijmvlies wordt opgenomen. Het gaat om:
- Ampelopsis weitchii (= wilde wingerd)
- Ribes Nigrum (= zwarte aalbes)
- Populus Nigra (= zwarte populier)
Komende week ga ik ook starten met Aloe Vera gel. Dit is een drankje, dat tegen allerlei klachten helpt. Het helpt vooral voor een goede darmwerking en vanuit je darmen ontstaan eigenlijk allerlei ziektes, dus als het goed gaat met je darmen, heeft dat effect op je algehele gezondheid. Zoek maar eens op internet op de naam 'Aloe Vera', dan vind je hierover wel allerlei informatie. Iemand bij mij op therapie-zwemmen gebruikt het ook en zij heeft er veel baat bij tegen de gewrichtsklachten en stijfheid.

Nou ja, je probeert zo af en toe maar eens wat uit. Baadt het niet, het schaadt ook niet, denk ik dan maar. En misschien helpt het alleen al wel doordat ik denk en hoop, dat het helpt, dus dan heeft het om die reden al effect, niet waar! Misschien hebben jullie ook iets aan deze info, zoniet, dan leg je het gewoon naast je neer.

Denken jullie er trouwens wel aan om wat extra vitamines etc te nemen? Ter voorbereiding op de zwangerschap is het vooral belangrijk extra foliumzuur te nemen, vanaf een maand voor de conceptie. Dit in verband met de kans op een open ruggetje bij de baby, die je daarmee verkleint. Er zijn nogal wat mensen, die hier niets vanaf weten, vandaar dat ik jullie er even op wijs. Ik heb pas de multivitamine 'Fem Natal' van Davitamon gekocht en ga daar nu mee beginnen. Dit is een speciale multi voor vrouwen die zwanger willen worden of zwanger zijn, waar dus ook voldoende Foliumzuur bij in zit.

Nou meiden, zorg goed voor jezelf en tot later............. Wordt vervolgd........Dit klaagbankje begint best gezellig te worden!

Liefs Frieda
Avatar gebruiker
Frieda
Lid
 
Berichten: 326
Woonplaats: Buinen (Dr)
Reumavorm: RA

Berichtdoor paola » di jul 03, 2007 1:14 pm

Dames, wanneer mogen jullie nou ongeveer zwanger worden?
Ik hoop dat jullie kinderwens snel in vervulling mag gaan.
Avatar gebruiker
paola
Lid
 
Berichten: 410
Woonplaats: Rotterdam
Reumavorm: ra

Augustus klusmaand!

Berichtdoor Frieda » di jul 03, 2007 1:43 pm

Hai Paola,

Ik ben begin mei gestopt met de MTX, dus ik heb de eerste 2 maanden wachttijd er op zitten. Nog 1 maandje wachten dus en dan is augustus dus 'klusmaand'. En ik hoop inderdaad, dat het dan ook snel gaat lukken. De vorige keer was het bij de eerste poging meteen raak, dus ik hoop natuurlijk dat dat weer lukt. Maar ja, ik ben inmiddels wel weer 7 jaar ouder, dus dat is afwachten. In de zwangerschap van Anouk, heb ik me ook heel goed gevoeld, dus ik hoop natuurlijk van ganser harte, dat dat nu weer het geval zal zijn. Maar goed, we zullen wel zien hoe het loopt. Zoals het nu met me gaat, houd ik het met minimale medicatie nog wel vol.

Hoe gaat het nu trouwens met jou? Alleen zwangerschapsklachten? En heb je ook last van de reuma? Of is het momenteel rustig? Ben ook wel benieuwd hoe jij je nu voelt nu je al zwanger bent.

:wink: Frieda
Avatar gebruiker
Frieda
Lid
 
Berichten: 326
Woonplaats: Buinen (Dr)
Reumavorm: RA

Berichtdoor paola » di jul 03, 2007 2:30 pm

Nou augustus komt er al bijna aan voor je, Veel succes alvast!

ik heb weing reumaklachten, meer last van misselijkheid.
Ik heb de indruk dat de onsteking in mijn voet aan het afnemen is,normaal gesproken met dit vochtige weer heb ik steken in mijn voet, maar nu dus niet.
Ik wordt weleens gecontroleerd door een verpleegkundige hier bij mij thuis, zij controleert dan alle gewrichten,neemt bloed af etc.
Binnenkort komt ze weer dan hoor ik van haar wel hoe of ze onstekingen voelt!
Ik merk wel dat ik veel meer moe ben dan normaal,reuma en zwangerschap valt een beetje tegen, die moeheid is dubbel.
Hopelijk gaat het vanaf de 3e maand beter, ben nu 10 weken zwanger.

Ik ga nu snel mijn kinderen ophalen van school

Groetjes
Avatar gebruiker
paola
Lid
 
Berichten: 410
Woonplaats: Rotterdam
Reumavorm: ra

onderzoek zwangerschap en reuma

Berichtdoor Frieda » di jul 03, 2007 2:53 pm

Hoi Paola,

Dus het lijkt erop, dat bij jou de reuma ook rustiger aan het worden is door de zwangerschap. Ik hoop voor jou, dat het helemaal tot rust komt en dat je je vanaf de 3de maand wat energieker gaat voelen.

Ik had al ergens gelezen, dat je meedoet aan het onderzoek naar zwangerschap en reuma door de Erasmus Universiteit. In 2003 had ik me ook opgegeven voor dat onderzoek, omdat ik toen eigenlijk al graag weer zwanger wilde worden (Anouk was toen 3 jaar). Uiteindelijk heb ik destijds toch maar van een zwangerschap afgezien, omdat de reuma toen bij mij heel erg actief werd, nadat ik de MTX afbouwde. Op dat moment kon ik het niet aan om het door te zetten. Ik moest destijds in het ziekenhuis 3 keer aan een infuus met prednisolon om de reuma weer in het gareel te krijgen.

Maar nu loopt dat onderzoek dus nog steeds, dus misschien moet ik me er ook maar weer voor aanmelden. Misschien kunnen ze naar aanleiding van de resultaten van zo'n onderzoek weer nieuwe medicijnen tegen reuma ontwikkelen. Het lijkt mij een kleine moeite om er aan mee te werken als ze gewoon bij je thuis komen.

Ik wens jou in elk geval veel succes met je zwangerschap en hoop dat je je goed blijft voelen. Voelde je je trouwens voor de zwangerschap slechter, wat de reuma betreft?

Frieda
Avatar gebruiker
Frieda
Lid
 
Berichten: 326
Woonplaats: Buinen (Dr)
Reumavorm: RA

Stoppen met Arava ivm kinderwens

Berichtdoor Saskia » vr aug 10, 2007 8:50 pm

Hi, even snel voorstellen, want ik ben nieuw hier. Ik ben 35 jr en heb 10 jr AP. In mei dit jaar gaf ik mijn reumatoloog te kennen dat ik (toch nog) een kinderwens heb. Ik gebruikte toen (na alles al zo'n beetje gebruikt te hebben) al 1,5 jr. Arava. Mijn arts was onduidelijk over de termijn en zei minstens een jaar te moeten wachten, waarna nog een zgn. 'wash-out' procedure gevolgd moest worden om de Arava helemaal kwijt te raken. In de bijsluiter staat nl. zelfs dat je 2 jaar moet wachten.

Op basis hiervan besloot ik dus in mei om direct maar te stoppen. Niet omdat ik zoveel haast had, maar uit voorzorg... Echter, na 10 weken ging het ineens erg mis en kon ik s nachts en s ochtends mijn bed niet meer uit..waarschijnlijk voor velen herkenbaar.

Ik ging terug naar een vervangend arts. Deze gaf me direct prednison (baal:() en het wash-out middel, zodat ik snel kon proberen zwanger te worden..

Feit is dat ik nu het gevoel heb geen keus meer te hebben 'maar snel zwanger te worden'. Klinkt misschien raar, maar ik heb moeite met het feit dat er voor mij wordt beslist. Door mijn ziekte. Het verwart me.

Ik vraag me af of hier nog meer mensen zijn die met Arava zijn gestopt en hoe dat is gegaan. Maar ook degenen die mtx of iets anders gebruikten: herkennen jullie dit gevoel en hoe gaan jullie ermee om?
Saskia
Lid
 
Berichten: 28
Woonplaats: HILVERSUM

Reactie voor Schrams

Berichtdoor Frieda » za aug 11, 2007 9:44 am

Hoi Schrams, :wink:

Allereerst welkom op dit forum. Ik hoop dat je hier de antwoorden vindt op je vragen. Zelf heb ik dus geen ervaring met Arava, dus in die zin kan ik je niet helpen. Gezien het feit, dat je volgens de bijsluiter echter 2 jaar met Arava gestopt moet zijn, voordat je zwanger mag raken, lijkt het me echter geen onverstandige keuze dat je meteen in mei bent gestopt. Een zwangerschap vergt in die zin voor jou dus wel een behoorlijke voorbereiding. Heeft de reumatoloog echter niet voorgesteld om in die tussentijd over te stappen op een ander middel? Zodat je die 2 jaar een beetje 'fatsoenlijk' door kunt komen. Wanneer jouw reuma namelijk vanwege de Arava redelijk onder controle was, had je misschien meer kans gehad, dat het met een ander middel beter binnen de perken was gebleven.

Verder lijkt het me verstandig, dat je voor jezelf goed nagaat wat je wilt. Het feit, dat een arts nu ineens zegt, dat je maar zo snel mogelijk zwanger moet proberen te raken, wil natuurlijk nog niet zeggen, dat je dat ook moet doen. Je zegt, dat het je verwart, dat er door je ziekte voor je wordt beslist en dat lijkt me geen goede basis om een zwangerschap in te gaan. Ook al ben je ziek en moet je vanwege je medicatie een zwangerschap beter en anders plannen dan een ander, je hebt altijd nog wel zelf een keuze in de manier, waarop je dat aan wilt pakken. Als jij er op dit moment nog niet helemaal aan toe bent, kun je beter in overleg met artsen bekijken of er andere medicatie-mogelijkheden ter overbrugging zijn, zodat je er ook geestelijk beter aan toe bent en zelf kunt beslissen wanneer je er voor wilt gaan.

Er moet mij trouwens wel even van het hart, dat ik nogal 'verwart' raak over het feit, dat een arts nu ineens tegen jou zegt, dat je maar moet proberen om zo snel mogelijk zwanger te raken. Waar is die wachttijd van 2 jaar dan ineens gebleven? Lost dat zich ineens binnen een paar maanden tijd op? Ik zou hier toch nog maar eens wat meer research naar doen. Hopelijk zijn er hier op het forum dus meer mensen, die hier wat vanaf weten en je daar meer over kunnen vertellen. Persoonlijk zou ik (om het zekere voor het onzekere te nemen) liever een wat langere termijn in acht nemen, zodat je het minste risico loopt, dat er iets mis gaat.

Ik hoop, dat je iets hebt aan mijn antwoord, maar wellicht schept het ook nog meer verwarring. Alhoewel ik ook denk, dat jij je verwart voelt, omdat je gevoel je zegt, dat het advies van je (vervangende) arts niet de juiste weg is. Mijn advies is dus ook: 'Luister goed naar je eigen gevoel en neem geen overhaaste beslissingen. Probeer goed voor jezelf duidelijk te krijgen wat je nu eigenlijk wilt'. Maar goed, ik weet natuurlijk ook niet precies hoe jouw situatie er verder uitziet en of je bijvoorbeeld ook al een kindje hebt. Hopelijk heb ik je een beetje geholpen met mijn antwoord, maar doe er mee wat je wilt. Heb je er niets aan, dan leg je het naast je neer. Nogmaals: 'Luister naar wat je eigen gevoel je ingeeft!'

Succes met je overwegingen!

Liefs Frieda
Avatar gebruiker
Frieda
Lid
 
Berichten: 326
Woonplaats: Buinen (Dr)
Reumavorm: RA

Volgende

Keer terug naar Zwangerschap en reuma

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten

Advertentie