Onzekerheid..

In dit forum kan worden gepraat over reuma hebben en zwanger willen worden of zijn.

Moderator: Martijn

Onzekerheid..

Berichtdoor bernice74 » di mei 17, 2011 3:19 pm

Hallo allemaal,

graag wil ik even mijn verhaal kwijt, omdat ik nogal vast loop in mezelf wat betreft gezondheidsproblemen en mogelijk moederschap.
Sinds vorig jaar april weet ik dat ik reumatoïde artritis heb en slik nu een jaar sulfasalazine.
Nu ik door o.a de reuma-therapie er meer over te weten kom, besef ik dat ik eigenlijk al veel langer RA heb (door o.a voetklachten en tijdelijke bewegingsbeperkingen in mijn jeugd), maar dat destijds nooit onderzocht en erkend is.
Het is echter niet alleen bij R.A gebleven.. Zes weken na mijn diagnose kreeg ik ook te horen dat ik een beginstadium (en gelukkig daardoor goed behandelbaar) van borstkanker had. Kort daarna is mijn borst geamputeerd en heb ik een reconstructie-operatie ondergaan. Geen chemotherapie nodig, omdat ik geen uitzaaïngen had. In de eerste instantie leek ik snel te herstellen, maar er ontstonden klachten in mijn buikholte... Wat nu weer, dacht ik toen. Bij gyneacologisch onderzoek bleek ik een dermoidcyste van 10 cm op mijn linker eierstok te hebben. Medisch gezien is dat niet verontrustend, maar m'n eierstok kon niet gered worden. De andere is gelukkig gezond. Maar èn reuma hebben, èn een borst amputatie, èn een eierstok amputatie, maken je fysiek en mentaal behoorlijk onzeker. Ik voel me niet beschadigd in mijn vrouwelijkheid, maar wel in mijn mogelijk moederschap. Ik ben zo bang en onzeker geworden..
Wat daarbij komt is dat ik 4 jaar geleden zwanger was, maar we in de 22e week er achter kwamen dat ons dochtertje ernstige afwijkingen had. De bevalling is toen opgewekt, en Nina kwam levenloos ter wereld. Mijn man en ik hebben goede begeleiding gehad en zijn er sterker uit gekomen. Een half jaar daarna raakte ik weer zwanger, maar dat liep bij twee maanden uit op een miskraam. Uit genetisch onderzoek blijkt echter dat er geen bijzonderheden zijn, die een 'gewone' zwangerschap in de weg zouden kunnen staan. Maar jullie begrijpen dat ik ondertussen niet meer durf.. zeker niet na de gebeurtenissen van het afgelopen jaar. De onzekerheid is groot. Het 'gevecht' tussen gevoel en verstand is zwaar.

Ik verwacht geen oplossingen van jullie, maar hoop op een woord of zin die mij kan helpen er weer op een andere manier tegen aan te kijken.

liefs, Bernice
Laatst bijgewerkt door bernice74 op wo mei 18, 2011 11:06 am, in totaal 1 keer bewerkt.
bernice74
Lid
 
Berichten: 15
Woonplaats: Doezum, Groningen
Reumavorm: RA

Re: Onzekerheid..

Berichtdoor AnnemiekV » di mei 17, 2011 7:58 pm

Jeminee.....wat heb jij al allemaal meegemaakt zeg!Ik zou niet weten hoe ik je kan helpen,ik kan je alleen maar heel veel sterkte en wijsheid wensen om het gevecht tussen verstand en gevoel in goede banen te leiden.
AnnemiekV
Lid
 
Berichten: 1353
Reumavorm: Bechterew

Re: Onzekerheid..

Berichtdoor Blaine » di mei 17, 2011 8:30 pm

heb gewoon geschrokken je verhaal zitten lezen wat heb jij/jullie al veel elende op
je pad gehad, vind het erg knap dat je het zo rustig allemaal op een rijtje op kunt schrijven en
kan me erg goed voorstellen dat je angstig bent voor een evt nieuwe zwangerschap, mijn advies maak een afspraak
bij een gyneacoloog en vraag hun mening en leg daar al je vragen neer die je hebt.
Ik vraag me 1 ding af, stel je zou niet proberen om nog ene kindje te krijgen ga je hier dan later spijt van krijgen?
En ik denk dat die uitkomst erg zwaar gata tellen voor jullie. Ik kan je alleen maar veel sterkte wensen met het nemen van
deze beslissing.
groetjes Ingrid
Afbeelding
Blaine
Lid
 
Berichten: 1008
Woonplaats: Twente
Reumavorm: RA

Re: Onzekerheid..

Berichtdoor bernice74 » wo mei 18, 2011 11:33 am

Dank je wel voor jullie reacties. Het is inderdaad veel om te verwerken.
Ik krijg veel goed bedoelde adviezen dat het allemaal 'tijd' nodig heeft.. Maar over een jaar heb ik nog steeds reuma, heb ik nog steeds maar 1 borst en 1 eierstok.. daar verandert niks aan. Reuma heeft de meeste impact, zowel fysiek als qua energie.. dat hoef ik jullie niet uit te leggen. Daarom vind ik het zo fijn dat het forum er is! :ewink:

Gelukkig kan ik wel veel liefde kwijt aan neefjes, nichtjes, ons petekind en kinderen van vrienden.
Een vriendin, de moeder van ons petekind, heeft zelfs aangeboden om draagmoeder te zijn. Ontzettend lief en ontroerend..
Echter niet een beslissing die je makkelijk neemt..

Zoals ik er nu tegen aan kijk, kan ik 'de tijd' gebruiken om meer moed (en informatie bij de gyneacoloog) te verzamelen.
Want ik zou er inderdaad spijt van krijgen als ik het geen kans meer geef.
bernice74
Lid
 
Berichten: 15
Woonplaats: Doezum, Groningen
Reumavorm: RA

Re: Onzekerheid..

Berichtdoor Priscilla© » wo mei 18, 2011 12:45 pm

tjeetje meid, wat heb je samen met je man een hoop meegemaakt...
in de tijd dat ik zelf veel meemaakte, zei ik tegen mijn man; hoeveel kan een mens krijgen, hoeveel moet je kunnen dragen? hij zei toen; een mens krijgt zoveel als dat je kan dragen... ik reageerde daarop door te zeggen; maar wat als je het niet meer kunt dragen? want ik heb het gevoel dat ik niet meer kan... maar ik moet wel, of ik nou wil of niet(!) want hoe moet je immers stoppen met verdragen?
datzelfde vraag ik me bij jou ook af, zoveel ellende, zoveel dat je moet dragen, maar je moet verder, of je dat nou kan of niet.
Maar hoe? tja, dat weet niemand denk ik. Het zal op je eigen krachten moeten.
Door de tijd heen zal alles wat slijten, maar inderdaad, de littekens blijven, in welke vorm dan ook.
Je blijft een reumapatient, je blijft je borst en eierstok missen, je blijft je 2 kindjes missen, je blijft er mee geconfronteerd, of je nou wilt of niet.
het lijkt me dus logisch dat je geneigd bent de moed te laten zakken, het vertrouwen te verliezen.
Maar 1 ding moet je nooit verliezen en dat is hoop.
Hopen dat ooit de dag komt dat je naast al je mentale en lichamelijke littekens toch gelukkig mag zijn, door misschien wel je eigen kindje, samen met je man, die ook het nodige heeft meegemaakt.
je kindje zelf gedragen en gebaard, of door middel van een prachtige vriendin die draagmoeder wil zijn.
wat jij wilt...
over een jaar ben je nog steeds zoals eerder genoemt, maar over een jaar durf je het mentaal misschien wel aan om weer verder te gaan met je kinderwens.
wees niet te streng voor jezelf, geef jezelf de tijd om je rot te mogen voelen, maar vergeet daarbij niet nog steeds te hopen op beter. Vergeet je mannetje niet en je lieve kindjes om je heen.
Buiten je nare verleden om zijn er toch nog leuke dingen om je heen, want niet goedmaakt, maar wel een beetje kan helpen bij het verwerken.
probeer uit deze mooie dingen en mensen om je heen kracht te halen, zodat je straks weer verder kunt.
over een jaar ben je nog steeds zoals eerder genoemt, maar over een jaar ben je nog steeds en vrouw met 1 eierstok die het misschien wel goed doet!
Met 1 eierstok, met 1 borst, kun je nog steeds 1 prachtig kind krijgen, theoretisch gezien.... of 2... of 3...
lieve Bernice, blijf hopen, vergeet dat niet.
Ik wens je heeel veel sterkte!!

Groetjes Pris
Avatar gebruiker
Priscilla©
Lid
 
Berichten: 1063
Woonplaats: Gelderland
Reumavorm: R.A.

Re: Onzekerheid..

Berichtdoor Chrissy » wo mei 18, 2011 4:02 pm

Hoi Bernice, dapper mens!

Ja soms gebeuren er bij hele lieve mensen wel erg veel dingen die gewoon te zwaar zijn. Knap dat je de moed er in houd, maar dat is tegelijkertijd ook je levenskracht en die kun je heel goed gebruiken.
Ik zou zeggen, ga ervoor om nog een prachtig kindje te krijgen, je weet wat het is om veel moeite en verdriet te hebben. Dus als je nog zoiets moois mag meemaken, kan het ook heel veel "goedmaken". Soms zegt je verstand beter van niet, maar probeer echt je gevoel niet uit te schakelen. Vaak is dat toch de beste raadgever.
Even in het kort, wij hebben 8 jaar op onze 2e dochter moeten "wachten", ook een miskraam e.d. Het lag aan mij en ook aan mijn man en volgens de gyneacoloog was de kans uiterst klein, maar toch is ze gekomen. We zijn heel blij met haar, ondanks dat ze, wat na een paar jaar bleek autistisch is. Heb ik er "spijt" van, absoluut niet, alleen ons leven ziet er gewoon niet doorsnee uit en iedereen die daar moeite mee heeft die heeft gewoon pech gehad. Ja ik voel het ook wel eens als knotsenkneuzen race want er zijn nog veel meer dingen gebeurd, maar het gaat erom dat wij met onze beperkingen op onze manier een zo fijn mogelijk zelfstandig bestaan met elkaar hebben. En ik ben trots dat dat eigenlijk best wel lukt!
Ik wens je heel veel sterkte toe!

groetjes Chrissy

Oja en de miskraam en de 3e zwangerschap was ook met 1 eierstok...... :)
De allermooiste dingen in het leven zijn onzichtbaar en zelfs niet aanraakbaar, je kunt ze alleen maar voelen met je hart.

http://www.dagboektherapiehond.blogspot.com
Chrissy
Lid
 
Berichten: 134
Reumavorm: R.A., Artrose

Re: Onzekerheid..

Berichtdoor bernice74 » wo mei 18, 2011 8:24 pm

Wederom bedankt voor de ondersteunende en hoopvolle reacties! Het helpt echt!
Ik herken mezelf inderdaad in het 'te streng zijn voor jezelf' en 'gevoel proberen uit te schakelen'.. dat is lang mijn manier geweest om door te gaan..
Gelukkig is mijn liefde voor het leven te groot om daar in te blijven hangen.
Het mooie van ziek zijn, is dat het je dicht bij je eigen kern brengt.. hoe pijnlijk die weg soms ook is.
Het afgelopen jaar heb ik me niet ongelukkig gevoeld.. wel murw geslagen en overspoeld door emoties.. Toch zijn incasseringsvermogen, humor en de kracht om door te gaan steeds aanwezig geweest. Voor mijn man en onze relatie zijn dat ook aspecten waardoor we het vol hielden. Communicatie is soms een moeilijke factor.. Zijn eerste manier van 'reageren', is juist door te zwijgen.. 'ik zeg maar niks, want dan kan ik ook niks verkeerd zeggen'.... aaargh !! :evil:
Dat levert juist meer misverstanden op en kost meer energie ... Herkenbaar? :ewink:

Ik besef nu dat ik niet meer het onzekere, maar juist het positieve meer aandacht moet gaan geven.. Dan groeit daar zeker weer iets moois uit.. Hope floats!
bernice74
Lid
 
Berichten: 15
Woonplaats: Doezum, Groningen
Reumavorm: RA


Keer terug naar Zwangerschap en reuma

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

Advertentie